Latijnse naam: Magnolia

Magnolia (Nederlandse naam Beverboom) is de naam van het type-geslacht van de Magnoliafamilie (Magnoliaceae). Het geslacht is in West-Europa niet inheems en is bij ons het bekendst vanwege de rijk bloeiende soorten en kruisingen die in veel tuinen en parken zijn aangeplant.
Magnolias hebben ongedifferentieerde bloembladeren: de bloemen hebben een bloemdek bestaande uit bloemdekbladeren (tepalen). De bloemdekbladeren, de meeldraden, en de vruchtbeginsels zijn spiraalsgewijs op de kegelvormige bloemas ingeplant. Deze bloembouw komt overeen met de oudst bekende fossiele bloemen en duidt erop dat de oorsprong van de groep in de buurt van de eerste bloemplanten moet liggen.[1]
In de indeling van de Magnoliaceae die tot het eind van de twintigste eeuw gangbaar was, was Magnolia één van de grotere geslachten van de onderfamilie Magnolioideae. Met de introductie van moleculaire technieken voor onderzoek naar verwantschappen (DNA-sequencing) werd duidelijk dat het geslacht parafyletisch was.[2] Daarmee is de omgrenzing van het geslacht Magnolia in beweging gekomen. De benadering die door de meeste taxonomen wordt gekozen is om alle andere geslachten van de Magnolioideae samen te voegen met het oorspronkelijke geslacht Magnolia, waarmee dan één groot geslacht ontstaat dat wèl monofyletisch is, en ongeveer 300 soorten telt.

Snoei:

De Magnolia vindt dat niet echt lekker en kan er eigenlijk ook helemaal niet goed tegen. Snoei geeft ook veel waterlot.  Dus snoei haar alleen als het écht nodig is en dan wel in de zomerperiode, in ieder geval na de bloei tot het moment dat het blad er nog aan zit, bij voorkeur uiterlijk rond de maand augustus. Voer steeds hooguit een lichte snoei toe en verspreid desnoods snoei over een aantal jaren. 

Plant een Magnolia daar waar ze ruimte heeft om te groeien. Zodat ze niet gesnoeid hoeft te worden.

 

5 varieteiten van deze plant

U verkoopt deze plant en wenst hier vermeld te worden? Contacteer ons!