Latijnse naam: Ficus carica

Omschrijving :
De boom komt van nature voor in westelijk Azië. Al in de oudheid werd de soort gekweekt. Aangeplant wordt de boom om de eetbare vruchten, de vijgen, gehouden. Met name in Zuid-Europa zijn vijgenbomen een algemene verschijning. Dankzij de zachte winters kan de vijgenboom tegenwoordig ook goed in België en Nederland gehouden worden. In ons klimaat 2 tot 4 meter hoog.

De vijgenboom is een uitgespreide struik of een iets overhellende boom met omhooggaande, knobbelige takken. De boomschors is glad en metaalgrijs. Als de boom ouder wordt, ontstaat er een donkergrijs patroon.
De bladeren zijn dik en leerachtig. Ze kunnen maar liefst 30 x 25 cm groot worden. De bladeren hebben een hartvormige voet en zijn drie- tot vijflobbig. De middelste lob is altijd het grootst. De bladsteel is 5-10 cm lang. De bovenzijde van het blad is donkergroen en ruwbehaard; de onderzijde is eveneens behaard en heeft witte nerven.
De vijgenboom heeft kleine bloemen. Ze zijn opgesloten in een bijna gesloten bloembodem die vlezig is. De mannelijke bloemen zitten vlakbij de opening.

De vijgen zijn donkergroen en peervormig. Als ze rijpen worden ze violet of zwart. De vruchten worden vers of gedroogd gegeten. Ze hebben laxerende eigenschappen.

Plantvoorschriften :
Voedzame en warme standplaats in een niet te natte zure grond - groeien echter toch op de meeste gronden -
na worteling droogtebestendig -
Liefst bij zuidmuur planten in de zon .
Bij te veel regen kunnen de vruchten barsten .

Verzorging :
Voor vruchtzetting regelmatig mest en water geven - bescherm de vruchten tegen vogels
Om de plant in toom te houden kan je best zo weinig mogelijk bemesten.
In strenge winters kan afdekken noodzakelijk zijn , de voet afdekken met veel (onverteerde) humus. Bescherm de gesteltakken tegen vorst door er rietmatten tegenaan te zetten.
In de zomer moet worden gesnoeid: de toppen van de jonge scheuten worden teruggenomen; zodanig dat er 5 - 6 bladeren aan de scheut(en) blijven. Door deze wijze van snoeien wordt de aanleg van nieuwe scheuten vanuit de
bladoksels bevorderd en kan er meer (zon)licht in de kroon komen. Aan het einde van het groeiseizoen zullen in de oksels van de nieuw gevormde jonge scheuten nog embryonale vruchtjes aanwezig zijn. De kans is groot dat deze vruchten de winter overleven en zich het volgende groeiseizoen verder zullen ontwikkelen. Aanwezige groene vruchten aan het einde van het groeiseizoen overleven de winter niet: pluk ze af.
In de lente richt de snoei zich op het ontwikkelen van een evenwichtige kroon. Stakerige, bevroren en kale scheuten worden terug geknipt op één knop om nieuwe groei te stimuleren. Overtollige zijscheuten worden van de hoofdgesteltakken geknipt. Zorg voor een open struikvorm, zodat het (zon)licht goed de hoofdgesteltakken kan bereiken.
OPGEPAST bij het snoeien , het melksap dat vrij komt kan huidiritaties veroorzaken.

Ziekten :
wortelstengelaaltjes

 

4 varieteiten van deze plant

U verkoopt deze plant en wenst hier vermeld te worden? Contacteer ons!