Wil ook jij specifieke informatie ontvangen over jouw tuin?

Heb je reeds een MijnTuin.org account? Aanmelden

#Bateman`s - Kipling

Bateman's-  Kipling  (Paul Geerts) "Something of myself : For my friends known and unknown"


Wereldreiziger en wereldburger Ridyard Kipling, bekend van o.m. zijn Jungle Books, verbleef in het begin van deze eeuw meer dan 30 jaar in Bateman's (Sussex) waar hij in de loop der jaren een mooie tuin creëerde die hij uitgebreid beschreef in Puck of Pook's Hill, een soort geschiedeniskroniek waarin het Engelse rurale leven wordt beschreven en geïdealiseerd. De Pook's Hill uit de titel ligt trouwens ten Westen van Bateman's.

clip_image001(5).gif

Kipling kocht Bateman's in 1902, net na het einde van de Boerenoorlog in Zuid-Afrika. Vanaf het eerste moment dat hij het huis had gezien, voelde hij "her Spirit - her Feng Shui - to be good". Of  Kipling zich ooit echt 'thuis' heeft gevoeld in Engeland, is een vraag die de literaire critici nog steeds bezighoudt. Waarbij de twijfelaars dan verwijzen naar citaten uit Kiplings brieven in het genre van 'England is the most marvellous of all foreign countries that I have ever veen in". Maar er zijn evenveel redenen om te zeggen dat Kipling wel degelijk wortel had geschoten in Engeland en dan met name in Bateman's. Zijn tuin, die hij volledig zelf ontwierp en waarvoor hij nog nieuwe plannen klaarhad toen hij overleed, is daarvoor bijvoorbeeld een argument. "God gives all men all earth to love,/ But since man's heart is smaal,/ Ordains for each one spot shall prove/ Beloves over all. / Each to his choice, and I rejoice / The lot has fallen to me / In a fair ground - in a fair ground - / Yea, Sussex by the sea", zo schreeuwt hij zijn liefde voor de streek uit in het gedicht Sussex.

Die tuin, ongeveer 5 hektare groot, heeft misschien geen grote botanische of tuinhistorische waarde en kan ook architecturaal ongetwijfeld verbeterd worden. Maar het is een goed onderhouden, aangename, bijna tijdloze tuin die uitnodigt om erin rond te kuieren en af en toe halt te houden. Een tuin kortom die wèl een ziel heeft. Bij het zien van deze tuin is het niet verwonderlijk dat Kipling een van de meest geciteerde Engelse gedichten over tuinieren schreef : "But the Glory of the Garden, lies in more than meets the eye...".

Bij het binnenkomen loopt men langs een uitgestrekte vaste plantenborder die, hoe vaak je dit soort borders ook ziet, steeds opnieuw blijven charmeren. Even verder kom je dan aan dè grote attractie van deze tuin, de pear alley, de perengalerij, die Kipling aanlegde kort nadat hij Batemans kocht. De galerij wordt gevormd door geleide en gebogen perebomen, een mengeling van Doyenné du Comice, Conférence en Winter Nelis), afgewisseld met diverse soorten clematis (C. Alice Fisk, C. Barbara Jackman, C. Gipsy Queen, C. Huldine, C. Jackmanii Rubra en Superba, C. Lady Betty Balfour, C. Madame Baron Veillard, C. Miss Bateman en C. viticella), de heerlijk geurende kamperfoelie (Lonicera etrusca) en de delikate Cobaea scandens. Aan de binnenkant van de galerij bevinden zich aan de voet van de bomen tal van lentebloeiende bolgewassen en schaduwminnende planten, zoals diverse soorten dovenetel (lamium), hosta's, bergenia's, ajuga, brunera, astilbes, Leucojum aestivum Gravetye, Vinca en Viola's, Tiarella cordifolia, Geraniums, varens, Salomonszegel (Polygonatum) enz. Aan het eind van de doodlopende galerij staat een bank waar het op een warme zomernamiddag aangenaam verpozen is onder het bladerdek dat het zonlicht filtert. De zoetgeurende roos die de eenvoudige pergola in de kleine groententuin en de omringende fruitbomen heeft ingepalmd, is Wedding Day.

Spijtig genoeg waren de peren na honderd jaar versleten en moestenz e worden vervangen door jonge boompjes. Daardoor verloor de perenberceau veel van haar charme. Het zal nog enkele jaren duren voor hij weer in al zijn glorie zal pronken in de tuin. Terug buiten, kom je in een ommuurd, intiem tuingedeelte aan de zijkant van het huis met een overvloedige beplanting langs de muren en tegen het huis (o.m. een magnolia, wisteria, campsis grandiflora en Actinidia kolomikta) en een pad tussen buxushaagjes. Van hieruit kan je door een zijdeur het 17de eeuwse huis, nu ingericht als museum, binnengaan. Wat onmiddellijk opvalt is de somberheid en de donkerte ervan, zodat je de neiging hebt direkt rechtsomkeer te maken. De somberheid van Kipling's huis doet denken aan The house surgeon, een maccaber verhaal uit 1904 van een huis "that throws a pall of depression over occupants and visitors".

Verlaat het huis langs de voordeur. Door die voordeur heb je immers een prachtig uitzicht op de rij leilindes die als pilaren op het grasveld staan en in de verte uitgeven op een hoge taxushaag met een houten tuinbank ervoor. Die taxushaag werd aan het begin van de eeuw door Kipling aangeplant. Naast de leilindes ligt een formele, rechthoekige vijver en een rozentuin. De oorspronkelijke plannen ervan hangen in Kiplings werkkamer. De rozenbedden zijn afgeboord met saxifraga. De rozen zijn moderne Floribundarozen, die de oorspronkelijk door Kipling geplante Polyantharozen vervangen. Op de zonnewijzer in de rozentuin noteerde Kipling "It is later than you think". Daar bevindt zich ook de grafsteen die oorspronkelijk op Kiplings graf lag in de Londense Westminster Abbey. In de rozentuin staat verder een beeld van 'het kind'. In zijn verhaal "They" komt het personage dat Kipling voorstelt door een tuin ergens in Sussex waarin een blinde vrouw staat omringd door de geesten van dode kinderen. Eén van die kinderen blijkt het overleden dochtertje van de bezoeker te zijn...

Voorbij de rozentuin komt men in een stuk wilde, moerassige tuin die leidt naar de vroegere watermolen, nu ingericht als winkeltje. De grote kracht van deze tuin ligt in de manier waarop Kipling erin geslaagd is om het omringende landschap bij de tuin te betrekken.



Reacties

Er zijn nog geen reacties.

Log in om een reactie te plaatsen