Wil ook jij specifieke informatie ontvangen over jouw tuin?

Heb je reeds een MijnTuin.org account? Aanmelden

Christopher Lloyd

Christopher Lloyd  (1921-2006)

De plantenliefhebber en –kenner, auteur en tuinier Christopher Lloyd stierf op 27 januari 2006 op 84-jarige leeftijd.

Hij was één van de grote ‘tuinmensen’ van de 20ste eeuw en zijn werk en erfenis zijn vergelijkbaar met deze van andere grote en beroemde tuinmensen zoals Gertrude Jekyll, Rosemary Verey en Graham Stewart Thomas.

clip_image001(571).jpg

foto: BBC

Christopher Lloyd ( ‘Christo’ voor de vrienden) zal wel altijd geassocieerd blijven met Great Dixter, zijn 15de eeuwse huis in Northiam / East Sussex. Het huis werd door zijn vader, Nathaniel Lloyd, aangekocht in 1910 en verbouwd en hersteld door Sir Edwin Luytens. Deze laatste ontwierp ook de structuur van de tuin, in samenspraak met de ouders van Christopher.

Christopher werd geboren op 2 maart 1921, studeerde aan de Rugby School en behaalde later zijn diploma Moderne Talen aan het King’s College van Cambridge. Op 27 jarige leeftijd behaalde hij dan ook nog een tuinbouwdiploma aan het Wye College. Aan dit college gaf hij zelf ook les van 1950 tot 1954, voordat hij terugkeerde naar Great Dixter om er een kwekerij te starten. De interesse voor het tuinieren was er van jongs af en werd door beide ouders gestimuleerd. Van zijn vader moest alles heel precies zijn en op de juiste plaats staan, de moeder daarentegen was een echte plantenvrouw en een praktisch tuinierster. Zij had dan ook de meeste invloed op Christopher.

Hij was vooral gepassioneerd door het combineren van planten en hield ervan om ingrediënten en vooral kleuren te mengen. Een zekere neiging tot provoceren is hem niet vreemd. Als bezoeker krijg je misschien de indruk dat alle planten zomaar door elkaar worden gezet, maar over elke combinatie had hij goed nagedacht.  Eén van de hoogtepunten in zijn tuin is dan ook ‘The Long Border’, waarin de planten met veel kennis, vakmanschap en gevoel voor kleur zijn gecombineerd.

Ondanks zijn traditionele achtergrond, ging hij het experiment en de controverse echter niet uit de weg. Zo deinsde hij er niet voor terug om de rozentuin van zijn moeder, waarin enkele waardevolle rozenstruiken van meer dan 70 jaar oud stonden, te vervangen door een experiment met tropische planten in ‘The Exotic Garden’

Veel van zijn ervaringen op Great Dixter verwerkte hij in zijn boeken en zijn artikelen die hij schreef voor tijdschriften zoals Country Life en kranten zoals The Observer Magazine, The Guardian en The Garden. Hij schreef over planten en tuinieren met kennis van zaken en steeds op een informatieve maar humoristische, entertainende manier. Zijn boeken en artikels waren steeds vernieuwend en stimulerend en aangezien ze gebaseerd zijn op eigen praktijkervaringen, waren en zijn ze nog steeds een leidraad voor de vele lezers. Dat blijkt vooral uit zijn werk ‘The Well-Tempered Garden’ dat voor het eerst in 1970 werd gepubliceerd en dat een echte klassieker is geworden onder de tuinboeken.

Nog andere titels zijn: -The Year at Great Dixter (1987) -In my garden -Succession planting for year-round pleasure -Colour for Adventurous Gardeners (2001) -Meadows (2004) -Succession Planting for Adventurous Gardeners (2005) -The Exotic Garden  zou dit jaar moeten verschijnen.

Bij uitgeverij Contact verschenen volgende titels in vertaling: -Mijn hartstocht de tuin (In my garden) -Een bloeiende vriendschap.

De Nederlandse auteur Romke van de Kaa die in Christopher Lloyd een groot voorbeeld vond, schreef over hem : 'Christopher Lloyd schrijft met evenveel plezier als waarmee hij tuiniert. Zijn enthousiasme werkt zo aanstekelijk dat ik soms - wanneer ik 's avonds in bed lig te lezen - de aanvechting krijg om in mijn pyjama de tuin in te stormen en aan de slag te gaan'. 

Christopher was geen conformist en hield er vaak aparte meningen op na. Meningen die hij niet onder stoelen of banken stak. Toch kon hij rekenen op de nodige erkenning want in 1979 kreeg hij van The Royal Horticultural Society  de ‘Victoria Medal of Honor’ en in 1998 kreeg hij voor zijn werk en diensten aan de tuinbouw ‘The Order of the British Empire’. Hij werd ook erkend als een autoriteit op gebied van Clematis. Met het verzamelen  van Clematis begon hij reeds op 12 jarige leeftijd en in 1965 verscheen zijn boek  ‘Clematis’. Uiteraard waren tuinen en planten zijn grote passie, maar daarnaast had hij ook veel belangstelling voor opera en het koken (zijn boek The Gardener Cook verscheen in 1998).

De komst van de nieuwe hoofdtuinman Fergus Garrett in 1993 betekende een echte ommezwaai voor Dixter. Daarvoor waren grote gedeeltes van de arbeidsintensieve tuin verwaarloosd. Dankzij het enthousiasme en de dynamiek van zijn hoofdtuinman en goede vriend Fergus Garrett werd er opnieuw vernieuwd en geëxperimenteerd. Je kan stellen dat Fergus er mee voor zorgde dat de tuinen nu van april tot oktober kunnen boeien.  De tuinen halen nu jaarlijks zo’n 50.000 bezoekers.

Er werd al geruime tijd gespeculeerd over wat er met de tuinen zou gebeuren na de dood van Mr Lloyd. Hij schreef daar zelf over: ‘I don’t want the place to become a museum. The garden is sure to change. It has changed a lot in my time’. Om het voortbestaan te verzekeren stichtte hij ‘The Great Dixter Charitable Trust’. Dat hij het volste vertrouwen in zijn hoofdtuinman Fergus had maakte hij recent nog duidelijk met zijn uitspraak: ‘We have formed a trust – The Great Dixter Charitable Trust- which will take over.Dixter will change but it will go on. As long as he (Fergus) is at the helm, I have no fears for Dixter’. Christopher Lloyd wilde geen officiële herdenkingsplechtigheid of wat dan ook maar hield er blijkbaar aan dat men een feest zou houden op 2 maart, de dag dat hij 85 zou geworden zijn. Zijn vrienden plannen dan ook een privéviering op die datum.

VISIE: 'Ik ben ervan overtuigd dat je in het heden moet leven. Je kunt plannen maken voor de toekomst, maar je moet je er niet te veel zorgen over maken. Gebruik het verleden als een les, maar probeer het niet om het na te doen. Ik vind dat er tegenwoordig veel te veel geïmiteerd wordt. En heel vaak komt het erop neer dat als we het verleden imiteren, we eigenlijk toegeven dat we zelf helemaal geen nieuwe ideeën meer hebben. Het is gemakkelijker om te kopiërendan te creëren' Meer info:www.greatdixter.co.uk Zijn laatste column



7 reacties

  • Roos T. Ik heb de tuin bezocht met een vaste groep waar we 16 jaar elke beroemde tuinen bezochten. Hij leiide ons nog rond.Viel me reuze tegen,erg bont en geen mooie kleur combinaties.Zijn er meer hier die de tuin gezien hebben??ben benieuwd naar jullie mening. Vrijdag 1 Januari 2016 om 15:10
  • Rosette B. Ik heb de tuin 2 keer bezocht en vind hem apart, niet zoals een traditionele Engelse tuinen. Gedurfde combinaties en ook veel gebruik van één- en tweejarigen. Vorige maand heb ik een lezing gevolgd: verleden, heden en toekomst van Great Dixter, gegeven door Yannick Boulet die enkele jaren in Great Dixter gewerkt heeft. Het verhaal van achter de schermen is heel boeiend en dan heb ik toch nog meer bewondering gekregen voor Christopher Lloyd en zijn werk.
    Het doet me wat denken aan de tuin van Monet.
    Vrijdag 1 Januari 2016 om 17:44
  • Roos T. Ik ben zijn boek aan het herlezen,Een bloeiende vriendschap,van Christhoper Lloyd met Beth Chatto.zZe deelden wat ze aanplantte en hun successen of teleurstellingen en ook over zijn rechterhand Fergus , zijn kontakten met Penelope Hobhouse.Grote namen van die tijd.Ik heb alle beroemde tuinen tuinen bezocht met onze vaste groep.We zijn wel 20 keer naar Engeland geweest in de tijd dat zij erg beroemd waren.Zijn er meer hier die de tuinen bezocht hebben van natuurlijk Sissinghurtst en de tuin van penelope Hobhouse en van Roy Strong(wat een deceptie was dat)
    Vrijdag 8 Januari 2016 om 15:17
  • Roos T. Ik spreek van lang geleden en ben benieuwd of er meer mensen zijn die die tuinen bezocht hebben. Vrijdag 8 Januari 2016 om 15:20
  • Rosette B. De gekende tuinen heb ik allemaal bezocht maar ook veel privétuinen. En daar zitten pareltjes tussen. In februari verschijnt The Yellow Book waarin al de tuinen staan die voor het publiek open zijn. Kost wel een beetje geld maar soms vind ge dat hier als bijlage bij een Engels tuinmaandblad. Engeland blijft toch het tuinenland. Vrijdag 8 Januari 2016 om 16:25
  • Roos T. ja ik ben er jaren geweest en heb heel mooie tuinen gezien,maar ook in Nederland en Belgie zijn prachtige tuinen.Alleen heeft Engeland zo leuke dorpjes ,pubs,en een mooi landschap.Hier zijn ook pracht tuinen . Woensdag 13 Januari 2016 om 20:43
  • Rosette B. In Frankrijk zijn ook mooie tuinen te vinden en het noordelijk heeft dezelfde klimaatzone als die van ons. Alleen het openstellen van tuinen gebeurt nog niet zo veel. Donderdag 14 Januari 2016 om 08:31

Log in om een reactie te plaatsen