Wil ook jij specifieke informatie ontvangen over jouw tuin?

Heb je reeds een MijnTuin.org account? Aanmelden

De voortuin bekent kleur !

De wereld van de familie Dujardin-Uitdenhove

De voortuin bekent kleur.


Foutief inschatten, het is een gave die mij niet onbekend is. Ik heb namelijk zo de eigenaardige eigenschap om mij iets te willen voorstellen bij een bepaald persoon. Ik zie er geen been in om op straat bij een willekeurige voorbijganger te proberen achterhalen hoe die man of vrouw zijn auto, huis en tuin eruit zien. Zo probeer ik ook altijd een gezicht te plakken op een stem aan de telefoon (of meestal gsm). Toegegeven het is fout om mensen zomaar in een willekeurig, door mij geselecteerd, hokje te willen plaatsen, maar ik hou die gedachten dan ook voor mezelf en voor de rest heeft niemand er wat aan. Als ik dan soms iets meer ontdek over die persoon moet ik concluderen dat ik helemaal fout zit en dus niet echt getalenteerd ben in die branche. Maar ik ben een doorzetter.

Ook tijdens het fietsen, een hobby waarin ik iets beter mijn talenten kan etaleren, betrap ik mezelf er ook op dat ik steeds opzij zit te kijken om huizen en tuintjes te ontleden en te identificeren. Vooral de voortuintjes dragen mijn voorkeur, omdat deze zich ook prompt onder mijn neus aanbieden. En ook die probeer ik dan in al mijn nieuwsgierigheid te plaatsen. Ik krijg daarbij zo het bruine vermoeden dat mensen het minste aandacht besteden aan dit stukje tuin, en niet echt alles uit de kast halen. Het is bij wijlen soms tenenkrullend want bij sommige zit zowat alles fout. De meeste hebben dan ook eerder een grote amusementswaarde dan dat ze een andere reden van bestaan hebben. In sommige herken ik een moeilijke of opstandige jeugd en misschien wel een nostalgisch verlangen naar de jaren zestig, of iets later terug in de tijd naar de beeldenstorm. Anderen veroorzaken dan ook niet meer of minder dan een ware cultuurschok Het moet gezegd de meesten zijn pas ’s avonds een maatstaf voor onze welvaartsstaat en beschaving, als de twee (of meer) auto’s voor de deur staan geparkeerd. Om maar te zeggen dat het duidelijk is dat je (zoals met alles zeker) voor sommige al meer sympathie kan opdragen dan voor andere. Vooral dan nu in deze verkiezingsperiode wanneer in vele van die tuintjes dan ook nog van die foeilelijke verkiezingspropaganda verschijnt.

Zo wil het toeval dat ik onlangs, omwille van werkzaamheden en de daarbij horende omleiding, een andere weg moest nemen en zo toevallig een zeer mooi exemplaar ontdekte. Het is iets groter dan de doorsnee voortuin, zonder dat je het daardoor meteen aan iemand van de Russische zakenmaffia zou toewijzen. Er zit een mooie structuur en harmonie in met grote buxussen die perfect in wolkvorm gesnoeid zijn en die mooi gecombineerd zijn met bloeiende vaste planten. Kortom een leuke plek die mij nog eens ouderwets liet genieten en die mij met verstomming verbaasde op de manier van Floyd Landis toen die dit jaar op sensationele wijze de zeventiende etappe van de Tour op een werkelijk schitterende manier op zijn naam schreef.

Enkele dagen later passeerde ik er opnieuw en ik had zelfs het fototoestel in de aanslag, maar net zoals bij Landis kwam helaas de ontnuchtering ook hierbij al vrij snel: verkiezingspropaganda. En of het nu voor een partij is die mij al of niet lief is wil ik bij deze nog in het midden laten om zeker niet in de contramine te gaan, maar het blijft voor mij een raadsel waarom mensen de noodzaak voelen om hun voortuin te ontsieren met die overbodige ballast. Toegegeven dat het mij helpt  bij de beeldvorming van de personen achter de tuinen maar ik heb geen nood aan dergelijke hulpmiddelen. Die borden nemen mijn enthousiasme weg en ik krijg het zelfs moeilijk met mijn aangeboren zin voor verdraagzaamheid. Ik wil domweg en spontaan kunnen gissen en op een onschuldige manier mensen in mijn gedachten in een (verkiezings-) hokje duwen. Daarom toch misschien, verkiezingsgewijs, deze slogan :  (in) Mijn voortuin, geen gezicht. Meneer Dujardin 12 september 2006 Vorige column met reactie

Wekelijks ontvangen we reacties of opmerkingen van bezoekers die ons op één of andere zaak willen attent maken. Eigenlijk hebben we daarvoor geen aparte rubriek en toch vinden we die reacties soms te leuk en te waardevol om er niets mee te doen. Daarom hebben we besloten om deze te verwerken en in een leuk en leesbaar jasje te stoppen. We noemen het de column van de familie Dujardin-Uitdenhove.

Als de reactie van vrouwelijke bezoekers komt, zal mevrouw Dujardin- Uitdenhove aan het woord komen, komt ze van mannelijke bezoekers is het meneer Dujardin die ondertekent. De inhoud van de teksten is dus gebaseerd op reacties van onze bezoekers maar werd bewerkt en herwerkt onder redactie van Eddy Geers.



Reacties

Er zijn nog geen reacties.

Log in om een reactie te plaatsen