Wil ook jij specifieke informatie ontvangen over jouw tuin?

Heb je reeds een MijnTuin.org account? Aanmelden

Een nieuw kleedje

De strook aan de zuiderse zijkant van de woning ging verleden jaar op de schop. De forse spireahaag werd in de lente afgezaagd en uitgespit, de klimmende kamperfoelie aan de muur verwijderd. De zuiderse zijmuur werd gekaleid in gebroken wit. De nieuwe borders langs het kronkelende paadje hield ik laag, met tegenaan de witte muur en aan de overzijde, langs de beukenhaag, middelhoge planten.

 

Het hoekje om kreeg de muur waar de nieuwe veranda tegenaan leunt dezelfde kalei structuur. Mijn man en ik bekeken de rest van de buitenmuren. Zouden we die ook niet kaleien? Er was een discrepantie ontstaan tussen het stuk kalei muur van de veranda en de rozige stenen van de buitenmuur die er op aansluit. Door het tuinwerk en de rush naar de open tuindagen werd de halfafgewerkte muur geen blik meer gegund.

Sinds november staan mijn man en ik regelmatig in de voortuin op afstand naar de rozige bakstenen buitenmuur te kijken. We hebben lange tijd getwijfeld om alle muren rond de woning te kaleien, want eens gekaleid kan je niet meer terug. Het vraagt ook een aanpassing van de bekleding er rond. Het is zoals de hippe, rode rijglaarzen of de chique, laklederen pumps die je koopt en die bij geen enkel kledingstuk in je kast past. Je moet je een nieuw kleedje aanschaffen of een strakke jeans die je zonder streng dieet niet aankan. Ook een bijpassende handtas en een nieuwe jas is nodig. En je haar, ja, dat kan dan best ook een ander kleurtje hebben en een nieuwe snit om mooi passend te zijn bij het geheel. Voor je het weet lijk je een totaal ander mens, enkel door de impulsieve aankoop van een paar schoenen.   

Volgende maand worden alle buitenmuren gekaleid. Er zal onderaan een donkere rand komen om opspattend vuil te verdoezelen. De witte klimrozen (‘Climbing Iceberg’) tegen de achtermuur krijgen blauwe clematissen om het wit te doorbreken. Onder het slaapkamerraam zal een buitentafeltje moeten, om de katten de kans niet te geven pootafdrukken op de muur te zetten. Want ze duwen zich af om tussen de potten met rode cornustakken op de vensterbank te zitten. En schrobben gaat niet meer, toch niet op een witgekaleide muur. De abrikoosroze klimroos  (‘Polka’), in de voortuin naast de voordeur, zal mooier tonen met de witte achtergrond van de muur, maar tussen de groep witte ‘Schneewittchen’ rozen in de border, aan de andere kant, zullen paarse Veronicastrum virginicum en veel Verbena bonariensis moeten komen om effect te leveren. Onder de twee ramen van de woonkamer zal de border uitgebreid worden met meer Echinacea en lage grasjes. De witte digitalisgroep moet van de witte muur weg en moet vervangen worden door donkere stokrozen of paarse kaasjeskruid. Paarse kattensnorren en roze Cosmos zullen er ook komen,  en waarschijnlijk een hele hoop stokrozen en floksen, want een witgekaleid huisje, dat vraagt om een cottagesfeer.

Om het plaatje werkelijk compleet te maken, zouden de bruingebeitste ramen in een grijsblauwe of olijfgroene kleur moeten met als gevolg dat de garagedeur ook moet worden aangepast. En aan de voordeur zou een luifel als overkoepeling moeten zodat de Polka klimroos langs de muur er over kan groeien. Het pad naar de voordeur zal voor de bouw van de luifel moeten opengebroken worden. Misschien is het beter het pad dan helemaal te herleggen. En wat met het strakke, modernistische tuinpoortje? Moet dat niet wat meer nostalgisch?

In elk geval, het dak dat dringend moet worden ontmost, dat zal uitstekend passen bij de wit gekaleide muren. Toch één kost uitgespaard!

Greet Berghmans



Reacties

Er zijn nog geen reacties.

Log in om een reactie te plaatsen