Wil ook jij specifieke informatie ontvangen over jouw tuin?

Heb je reeds een MijnTuin.org account? Aanmelden

Maïs

MAÏS

zoet maar geen dikmaker


Neen het gaat hier niet om de maïs die in eindeloze hoeveelheden op onze akkers groeit en die als veevoeder zal dienen, wel om de zoete maïskolven die we leerden kennen van Amerikaanse films en Australische series, waarin deze groente steevast wordt geroosterd op de barbecue of verwerkt in alle mogelijke zomerslaatjes.

Suikermaïs is een maïsvariëteit waarbij de korrels meer suikers, dan zetmaal bevatten. Ze wordt nu ook door Belgische telers aangeboden.

Een beetje geschiedenis

Maïs is een gewas dat al in prehistorische tijden in Mexico is ontstaan, maar als wilde plant niet meer bekend is. De meest verwante soort is Zea maxicana teosint, een gras dat in de bergen van Mexico en Guatemala groeit en dat gemakkelijk bastaardeert met de gekweekte maïs.

Maïs en teosint zijn sterk met elkaar verwant en de vroegste cultuurvormen van maïs in Midden-Amerika bastaardeerden gemakkelijk met teosint. De eerste, zeer kleine kloven werden aangetroffen in de grotten bij Tehuacan, daterend van circa 3500 voor Christus. De vroegste vondsten in Peru zijn gedaan in de droge kustzone en dateren van 1000 voor Christus. De oudste gave kolven die hier zijn gevonden (van 500 voor Christus) leveren het bewijs dat er toen al Andesvariëteiten bestonden die duidelijk verschillen van de Mexicaanse. In Noord-Amerika werd het pas een basisvoedsel na het jaar 800.

Deze vroege variëteiten werden waarschijnlijk als pofmaïs gegeten. De vroegste maïste­lers in Zuid-Amerika die de suikermaïs ontwikkelden, waardeerden het gewas vooral als suikerbron en als een middel om het alcohol percentage van hun bier te verhogen.

Niet enkel voor duiven gezond!

Maïs is op zichzelf een zeer belangrijk gewas, even belangrijk als tarwe en rijst, maar het merendeel van de maïsteelt in de VS is toch bestemd voor het vee en niet voor de men­selijke consumptie. In Afrika en in grote delen van Midden- en Zuid-Amerika is maïs echter het basisvoedsel voor de bevolking. Men verwerkt het tot pap of tortilla. Pofmaïs of popcorn is een andere variëteit met zetmeel korrels die bij verhitting exploderen.

Met 101 kcal per 100 g is suikermaïs niet bepaald de lijnvriendelijke groente, maar daar­om beslist nog geen dikmaker. Ze bevat wel mooie hoeveelheden vitamine A (60 µg), fosfor (100 mg) en magnesium (45 mg).

Vanwege de gemakkelijk absorbeerbare suikers is het een interessante groente.

Doordat suikermaïs veel pro-vitamine A bevat, is het goed en gezond om het te eten. Het is uitstekend voor in de zomer, want je krijgt vlugger een bruin kleurtje, dat zelfs neigt naar een mooie goudgele kleur. Het is een uitstekend middel om te vermageren, want nadat je op zo’n maïskolf hebt geknabbeld, heb je beslist geen honger meer. Eén kolf sui­kermaïs weegt ongeveer 100 g en is dus gelijk aan 100 Kcal. Eet er dus gerust van, want je zal er niet dikker van worden.

Planten en oogsten

Zaaien: voor de teelt in Noord-Europa wordt in april in de kas voorgezaaid in potjes, één zaad per potje. Nadat het gevaar van nachtvorst is geweken, worden de planten eind mei afgehard en uitgepoot. Ze groeien het snelst als ze in de bak worden gezet, omdat ze daar nog extra van de warmte profiteren. Er kan omstreeks half mei ook direct in de volle grond worden gezaaid, maar dan is het gunstig om de zaden te beschermen met een stolp of met een geperforeerde folie die pas verwijderd wordt als het blad verschijnt. Ideaal is een licht zure en goed doorlatende grond, die vruchtbaar moet zijn en kort voor het planten nog eens bemest wordt met een evenwichtige meststof.

De planten moeten op een rechthoekig bed bijeen worden geplant, niet in enkele rijen, om de (wind)bestuiving te verbeteren.

De plantafstand is 35 cm naar beide zijden. Ze kunnen bij een hoogte van 30 cm het best worden aangeaard, enerzijds als bescherming tegen de wind, anderzijds om de vor­ming van extra wortels te stimuleren, zodat de plant nog beter profiteert van de voeding. Tijdens de bloei is water geven lonend, want dan ontstaan er zwaardere kloven.

In Europa doen zich vrijwel geen ernstige ziekten voor, maar soms kan er een brand­schimmel optreden die de kolven tot dikke mosterdachtige knotsen doet opzwellen, vol met grijsgrauwe sporen. De pas gezaaide korrels, vooral van de superzoete variëteiten, zijn voor muizen een ware delicatesse en als ze zo' n feestmaal ontdekt hebben is het bed in een ommezien geleegd. Vogels hebben het meestal alleen voorzien op de halfrij­pe kolven, vooral als die geopend zijn en de korrels in het zicht zijn.

In Amerika en Zuid-Europa wordt altijd ter plaatse gezaaid zodra de bodemtemperatuur meer dan 15°( bedraagt. Men zaait in rechthoekig plantverband, de korrels circa 2,5 m diep. De planten komen op circa 15 cm van elkaar in rijen, met een afstand van 1 m tus­sen de rijen onderling om goede bestuiving te waarborgen. Lage variëteiten mogen dich­ter op elkaar staan. Er kan daar nog worden gezaaid tot juli of ongeveer 80 dagen voor­dat de eerste vorst wordt verwacht.

Suikermaïs is een voortreffelijke groente als de kolven in een jong stadium worden geoogst. Bovendien vormt maïs een vrij dicht gewas waardoor het goed kan worden gebruikt als natuurlijke beschutting voor windgevoelige gewassen als augurken en bonen. Het gewas kan op iedere grondsoort worden geteeld. Suikermaïs is een warmte­minnend gewas dat niet veel kou kan verdragen. Daarom moet je niet voor half mei in de volle grond zaaien. Het nadeel van zaaien in de volle grond is, dat voor de meeste rassen de groeitijd te kort is om goede kolven te kunnen oogsten. Het is dan ook beter, eind april onder glas te zaaien. Maïs kan worden gezaaid in kistjes, die zijn gevuld met een mengsel van zand en potgrond.

Oogsten: het goede oogsttijdstip is te herkennen aan de draden die uit de kolf hangen. Als de draden volledig bruin zijn gekleurd, kunnen de kolven uit de plant worden gebro­ken. Je moet vooral niet te laat oogsten, want dan worden de korrels hard en zijn ze niet meer voor consumptie geschikt.

De oogstperiode loopt van augustus tot september. Daarna sterft de maïsplant af. Als je een composthoop in de tuin hebt, kunnen de afgestorven maïsplanten in de winter wor­den gebruikt als afdekmateriaal.

Grootmoeders tip van Winiefred

Van de zoete maïs moet je de kolf in ongeveer 15 minuten gaar koken in water met een beetje zout. Met boter en suiker is dit een echte traktatie!

Waarop moet je letten bij aankoop en bewaring? De maïskolven moeten gladde, gele korrels hebben en – als het blad er nog aanzit – moet dat heldergroen van kleur zijn. Vooral kolven zonder blad zijn (in de koelkast) slechts beperkt houdbaar. De korrels ver­liezen vlug hun stevigheid, gaan rimpelen en de smaak wordt dan minder zoet. Snel gebruiken, dus.

Praktisch

Suikermaïs is een typische zomergroente, met een topaanvoer van augustus tot oktober. Maïs wordt onderscheiden in 3 soorten: snijmaïs, siermaïs en suikermaïs. Zoete of sui­kermaïs uit Amerika en Australië wordt nu ook in België gekweekt. Is lekker op de bar­becue. Om klaar te maken: Verwijder de bladeren, spoel de maïskolven onder de koude kraan en wrijf ze droog. Instrijken met olie, peper en zout en zachtjes laten roosteren. Opgelet bij aankoop: de maïs moet glad zijn, gele korrels hebben, het blad moet hel­dergroen zijn. Wanneer ze niet meer stevig zijn gaan ze rimpelen en zijn ze minder zoet van smaak.

Winiefred weet raad

Ben je moe, eet suikermaïs, want die bevat namelijk veel magnesium.

Recepten

Maïs op z’n Provençaals

Ingrediënten:

400 g suikermaïs, 4 tomaten in stukjes, 2 eetl. Provençaalse kruiden, een flinke klont boter, peper en zout.

Bereiding:

Kook de maïs gedurende 10 minuten met zout. In de zeef doen en afspoelen. In koud water de korrels losmaken. Boter smelten met de suikermaïs en kruiden. Stukjes tomaat bijvoegen met peper en opdienen als groente.

Zeer lekker bij barbecue.

Maïspannenkoek

Ingrediënten:

1/2 kopje gekookte suikermaïskorrels, 125 g bloem, 1 eetl. vanillesuiker, 3 dl melk, 2 eieren, 1 eetl. olie, snuifje zout

Bereiding:

De eierdooiers met de melk in een kan goed mengen. Bloem, zout en vanillesuiker plus stijf geklopt eiwit. Nu de gekookte suikermaïskorrels eronder mengen. Bakken. Heerlijk met Canadese ahornsiroop.

Maïssoep

Ingrediënten:

Maïskolven, 1 l vlees- of groentebouillon, boter en bloem, kervel, peper en zout.

Bereiding:

Kook de suikermaïs gaar in de groentebouillon. Maak daarna een lichte roux. Doe 1 eetl. boter en 1 eetl. bloem bij de gezeefde bouillon, de los gemaakte suikermaïskor­rels en vooral veel fijngehakte kervel. Even laten doorko­ken en kruiden met peper en zout. Heerlijk!

In de chocolade

Ingrediënten:

Maïskolven, chocolade.

Bereiding:

Zet de kinderen op een leuke manier aan het werk. Haal suikermaïs en laat ze elke suikermaïskorrel op een tan­denstokertje steken. Smelt chocolade en dompel de spies­jes erin. Laat afkoelen op boterpapier. Heerlijk als snoep­je en zeer leuk om te doen.

 mais.png



Reacties

Er zijn nog geen reacties.

Log in om een reactie te plaatsen