Wil ook jij specifieke informatie ontvangen over jouw tuin?

Heb je reeds een MijnTuin.org account? Aanmelden

Oud nieuws

Oud nieuws


Verleden week had ik een artikel klaarliggen over de ophokplicht. De kippen, tamme eenden, afgerichte duiven en ganzen, de kerstkalkoenen, pauwen en gefokte struisvogels waren netjes in quarantaine geplaatst: op pc, gesaved in bestand ‘column’. De sleutel van elk hok was omgedraaid. Alles was vergrendeld. Voor alle zekerheid had ik in het artikel aanbevolen om ook nog een rode streep verf op het dak neer te kwakken, om het twijfelachtige zootje in het luchtruim te doen schrikken.

Blijkt nu de ophokplicht opgeschort te zijn. De hele reutemeteut mag terug te land, te zee en in de lucht. De najaarstrek zou vlekkeloos zijn verlopen, zonder vogelgriep. ‘Vanaf februari, wanneer de voorjaarstrek aanvangt, is de quarantaine terug verplicht’, commandeert de krant. Heb ik mezelf toch wel een hoofdparapluutje aangeschaft. Als bescherming. Een geel /zwart gestreept hoofdparapluutje – het hoeft niet altijd Brugge te zijn.

Ook de zwanen op de Brugse reien kunnen opgelucht ademhalen. Zaten ze verleden week nog samen triestig onder een hangaar, verweesd in de lens van de camera te kijken, recht onze huiskamer in…, mogen ze nu terug fier poseren op de Brugse reien. Kunnen ze misschien tv-bioloog Dirk Draulans voor de rechter slepen wegens smaad en eerroof. Kom je eindelijk eens op de buis – weliswaar onder triestige ophokomstandigheden – haalt zo’n tv-bioloog het in zijn hoofd om je X-factor te kelderen.

clip_image001(357).jpg

Als een geroutineerde kletstante stuurde Dirk Draulans een kanjer van een roddel de ether in. “De mythe doorprikt”, zei hij in de ‘Laatste Show’, “de zwaan wisselt in haar leven om de 3 à 4 jaar van partner. Ze is niet trouw tot de dood”. Achterklap, vind ik. Je laat een zwaan haar koninklijke waardigheid, haar gouden status, en als die zwaan dan al eens buiten de lijntjes kleurt, een streepje voorbij trekt, dan heeft niemand daar zaken mee. Ieder zijn huishouden.

Oud nieuws ook, het krantenbericht over de zielige huismus. Ze zou de komende wintermaanden lijden onder al dat ophokgedoe. Vanaf nu kan ze, wanneer de scharrelkippen buiten gevoederd worden, terug een graantje meepikken. ‘Het wordt een bar koude winter’, las ik vandaag. Hot news, dus. Vandaag toch. Het zou een winter worden zoals die 50 jaar geleden in 1956 was.

clip_image002(54).jpg

‘Geen paniek. Ons land is er op voorzien’, klinkt het geruststellend vanuit Vlaamse politieke hoek.

Misschien wat melig en afgezaagd, maar toch sta ik even stil bij de hopeloze situatie van de mensen in het zwaar getroffen Kasjmir: een gebied waar het elke winter barre koude en ellende is. Openen we enkel de keukendeur om onze vertrouwde tuinvogels te voederen?

Tussen al het wereldse gehakketak door bloeiden de laatste rozen in onze tuin: ‘Bonica’, ‘Schneewittchen’ en de prachtige klimroos ‘Parure d’ Or’. Die laatste opende verleden week, vóór de vrieskoude begon, haar allerlaatste goudgele bloem. Ze toonde die bloem met zulk enthousiasme dat het ophokgedoe, de trouweloze zwaan en het generatiepact er prul bij leek. Ze is nog enkele dagen dapper roos gebleven, verbloeiend met een roodoranje randje. Ze sloot het jaar in zich toen ze bezweek. Het is bijna Kerstmis. Met grote K.

Greet Berghmans



Reacties

Er zijn nog geen reacties.

Log in om een reactie te plaatsen