Wil ook jij specifieke informatie ontvangen over jouw tuin?

Heb je reeds een MijnTuin.org account? Aanmelden

Pelargoniums - Overzicht

Ze worden nog steevast 'Geraniums' genoemd maar mogen niet verward worden met de vaste planten die tot dezelfde familie behoren van het geslacht Geranium. Het geslacht Pelargonium bestaat uit minstens 280 soorten, waarvan de meeste thuishoren in Zuid-Afrika en Namibië.

pelargonium grandiflorum

De meeste pelargoniums zijn niet-verhoute struiken en halfstruiken, maar er zijn ook enkele kruidachtige vaste planten en zelfs eenjarigen bij. De bladeren van pelargoniums zijn vaak even breed als lang en getand, geschulpt, gelobd of ingesneden, afhankelijk van de soort. De meeste zijn geurend dankzij een breed scala aan etherische oliën. Sommigen scheiden harsdruppeltjes af die het blad kleverig doen aanvoelen. Bij bloemen van de wilde soorten zijn de 2 bovenste kroonbladen anders gekleurd of getekend dan de 3 onderste kroonbladen, een kenmerk dat pelargoniums onderscheidt van de echte geraniums. Een ander onderscheidend kenmerk zijn de gepluimde zaden die op distelpluis lijken.

Slechts enkele groepen hybride pelargoniums zijn algemeen in cultuur als tuin- en kamerplant. Deze werden begin 19de eeuw uit een klein aantal struikachtige soorten uit Zuid-Afrika ontwikkeld.

 

  1. De gewone 'geraniums' die in tuinen en potten worden gebruikt, werden vroeger botanisch samengebracht onder de naam Pelargonium x hortorum: deze kennen we nu als zonale hybriden. Ze hebben bijna ronde bladeren met een geschulpte rand, vaak met een bruine, rode of paarse vlek in de vorm van een hoefijzer en bloeien vrijwel onafgebroken. Vele duizende cultivars werden in de loop der jaren ontwikkeld. Sommige zijn ook alweer verdwenen en vervangen door andere.
  2. De gewone hanggeraniums lijkt sterk op de hierboven vermelde soort. Ze worden Peltatum-hybriden  genoemd. Ze groeien vooral in de breedte en hun blad is vleziger en heeft meer spitse lobben. Ook hiermee werd veel geëxperimenteerd.
  3. Grandiflorum-hybriden of P. x domesticum. Ook Franse Geraniums of Domesticums genoemd. Deze bezitten houtige stengels en scherpgetande en geplooide bladeren en grote bloemen (vaak ook dubbele) in allerlei opzichtige kleuren en patronen.
  4. Daarnaast zijn nog kleinere groepjes hybriden ontwikkeld die vooral om de bloemen zijn ontwikkeld. UniqueTip Top en Angel-pelargoniums. Deze laatste zijn in Londen ontstaan tussen 1930 en 1940, door kruisingen van ondermeer  P. crispum. Dit zijn vrij kleine (zelden hoger dan 25cm), stevige, bossige pelargoniums met rond ietwat gekroesd blad. Ze bloeien zeer rijk met vrij grote bloemen die aan viooltjes doen denken.
  5. Bladgeurhybriden. (geurgeraniums). Dit zijn struikachtige planten met diep gelobde of ingesneden bladeren die bij kneuzing vaak allerlei verrassende geuren verspreiden. Ze hebben mooie, veelkleurige, enkelvoudige bloemen. Een bekende soort hierbij is de Citroengeranium

 

 

Lees ookPelargoniums stekken



Reacties

Er zijn nog geen reacties.

Log in om een reactie te plaatsen