Wil ook jij specifieke informatie ontvangen over jouw tuin?

Heb je reeds een MijnTuin.org account? Aanmelden

Priscilla

Priscilla


Twee jaar geleden heb ik me een daglelie aangeschaft bij een open tuinbezoek. De tuin bevatte geen uitgelezen borders met oogstrelende planten, maar wel een massa aan prachtige daglelies.Een etalage met al dat fraais, en wat doe je dan als plantliefhebber? Sinds de kinderen de tuin zijn ontgroeid, is mijn belangstelling voor daglelies toegenomen. Vroeger waren ze blootgesteld aan kinderterreur. Nu de tuin de kinderen niet meer interesseert, koop ik regelmatig nieuwe daglelies. ‘Green Flutter’, ‘Stella d’ Oro’, ‘Citrina’, ‘Flava’, ‘Summerwine’ en ook een bruin gekleurde, naamloze daglelie: een oersterke soort die ik van een tuinvriendin heb gekregen. Mijn laatste aanwinst heeft een speciale, lichtlila kleur.

In feite had ik een donkerpaarse daglelie op het oog. Toen ik de prijs hoorde deed ik of hij me niet interesseerde, want zóveel geld had ik er niet voor over. Het was een zeldzame daglelie die juist op de markt der daglelies was losgelaten, en daar betaal je dan ook voor. Toen de eigenaar bemerkte dat zijn sublieme plant niet veel bijval had, toonde hij me een ander pareltje.

 columnpriscillakl.jpg

Deze was niet zo mystiek donkerpaars, maar lichtlila met een donkerpaars hart. Niet geweldig geheimzinnig, maar de naam ‘Priscilla’s Dream’deed vermoeden dat er wat te beleven zou vallen. Hij was dan wel de helft goedkoper dan de fabuleuze daglelie met die dramatische en magische look, maar de prijs zat toch nog duidelijk boven mijn berekend budget. “Ach, koop hem maar”, zei mijn man die mijn twijfels opmerkte. Hij is een slechte raadgever als het aankomt op ‘zou-ik-wel-want…’. De eigenaar had het ook begrepen en het hulpje van de man stond al met de spade klaar om die droom aan te bieden, zo recht van uit de grond in een plastic zak. Het leek een forse pol daglelie en ik zei spontaan: “geef hem maar.” Toen kwam de misrekening! Uit de kluit werd een klein stukje daglelie gehaald. Een fragmentje van de droom kreeg ik mee naar huis. Het resterende grote deel met nog wel vijftien stukjes droom werd terug aan de grond toevertrouwd, want een unieke droom geef je niet zomaar prijs.

Even later lag een sprietje met twee dagleliebladeren en vijf iele droomworteltjes in een grote plastic zak op de achterbank van de auto te wachten op een nieuwe thuis. We kregen een gedrukt papiertje mee met richtlijnen over hoe de worteltjes in een kuil op een verhoogd bedje moesten uitgespreid worden. Kwestie van die droom te laten ontwikkelen.  

De lente daarop kwamen twee bescheiden, nieuwe bladeren uit de grond gefriemeld. In geen tijd werden ze aangevreten door de slakken. Milieuvriendelijke slakkenkorrels deden de slakken de nek om. De nieuwe daglelie herpakte zich, maar bleef in de prepuberteit steken. Vis noch vlees, met lange dunne bladeren die wat slungelig en onbeholpen, doelloos in het ijle bengelden. Geen bloemknop te bespeuren. Een verdere ontwikkeling bleef uit.  

 columnpriscilla1kl.jpg

Dit jaar bloeien alle daglelies in onze tuin met zulke perfect gevormde bloemen alsof er van hen verwacht wordt dat ze moeten meedingen naar een hoofdprijs. Enkel Priscilla doet niet mee. Ze heeft zich goed ontwikkeld, maar weigert ook maar één bescheiden bloemknopje te vormen. Ze baalt, heeft er de pest in en revolteert. Maar ja, een dromende puber, daar moet je geduld mee hebben. Dat vraagt tijd. Zeker als ze Priscilla noemt.

Greet Berghmans blaeckerhof@hotmail.com



Reacties

Er zijn nog geen reacties.

Log in om een reactie te plaatsen