Wil ook jij specifieke informatie ontvangen over jouw tuin?

Heb je reeds een MijnTuin.org account? Aanmelden

Thema herfst

Thema herfst.

Herfstbladeren, paddenstoelen en kabouters: ze horen perfect bij een kleuterjuf met een klasje vijfjarigen die het thema herfst te kauwen krijgen. 

Paddenstoelen genoeg in onze tuin. Oranje, witte en beige, grote en kleine. Ook rimpelige, oranje oortjes die het laatste nieuws uit de wereld opvangen. Maar het leukst van al is de heksenkring die regelmatig opduikt in het gazon, zo weer verdwijnt en die elk jaar groter wordt. Een echte heksenkring, de droom van elke kleuterjuf die het thema Halloween moet uitwerken, met heksjes en spokenjongetjes en verlichte pompoenlantaarns. Een heksenkring die in de eindtermen van elke kleuterschool staat, die moet gezien zijn tegen het einde van de kleuterleeftijd en die af en toe opduikt in mijn tuin. Zonder mag je niet opgaan naar het eerste leerjaar. 

herfst

Allemaal flut, volgens dochter die als stagiaire een laatste kleuterklas onder haar hoede heeft. Ten eerste is die heksenkring op dit eigenste moment verdwenen en ten tweede is het thema Halloween voorbij. ‘Waarom geen after- halloweenparty’, stel ik voor. Dit is nog erger dan flut. Dit is onverantwoord. Tenslotte, het zijn de kabouters en het thema bos waar het momenteel om gaat. Het moeten wel pedagogisch verantwoorde kabouters zijn. Zeker geen plopkabouters. Plopkabouters lijken dan wel op kabouters, maar die pingelende, omhooggaande mutsen, die zijn nog steeds een doorn in het oog van fossiele leerkrachten opvoedkunde zoals ook de boeken van Tiny die onzedig zijn, omwille van het te korte rokje en het af en toe zichtbare onderbroekje van Tiny. Juf mag kortgerokt, Tiny niet.

‘Plopkabouters en Tiny boeken, dat kan niet’, zegt dochter zuinig met wat weemoed in haar stem, want met Tiny is ze destijds grootgebracht. ‘Rien Poortvliet kabouters’, wijs ik dochter aan als de enige echte kabouters. Want dat zijn ze ook, vind ik, persoonlijk. Ook geen Rien Poortvliet kabouters. Die zijn té volwassen, té af. Daar heeft de fantasiewereld van de kinderen niks aan, hoor ik.

Het wordt Paulus de Boskabouter. Die blijkt perfect te zijn. Baardig en rondborstig, en ouderwets, zonder pingelende muts. Een zedige kabouter, zonder bijbedoelingen. Een kabouter uit de goeie oude tijd, een kabouter die in het bos woont. En daarom wordt het thema kabouter gekoppeld aan het thema herfst in het bos, met een boswandeling met de kleuters. ‘Pas maar op voor de boze boswachter in plaats van de boze wolf’, waarschuw ik, ‘want sommige boswachters kunnen er de laatste jaren niet mee lachen wanneer er pedagogisch verantwoorde nootjes en bladeren worden geraapt. Daar staat een boete op. In mijn tuin niet. Daar mag iedereen gratis bladeren rapen en de paddenstoelen bekijken.

herfst.jpg

En die afgebladderde tuinkabouter die ik nog ergens heb liggen, ook een baardige, rondborstige, goedlachse, zonder pingelende muts, die zet ik onder de berkenboom.’   Ik zeg het hoopvol met in mijn achterhoofd een bezoek aan mijn tuin: een bezoek van het hoogste kleuterklasje, de vijfjarigen, die nog even kind mogen zijn. Allemaal flut. Thema ‘bos’ is bos. Wij hebben dan wel een bomenrijke tuin, maar dat is nog altijd geen bos. De pretentie alleen al!  

Dus zit ik momenteel met een herfsttuin met kleurige herfstbladeren, met een aardige verzameling paddenstoelen en een leuk stelletje Rien Poortvliet kabouters die zich weliswaar onzichtbaar opstellen, maar die duidelijk aanwezig zijn met hun knusse wereldje in het Rien Poortvliet kabouterboek in mijn kast.  Ik heb alle ingrediënten in de keuken om lekkere havermoutkoekjes te maken met stukjes chocolade en rozijnen erin, de echte heksenprotten, maar ik heb geen publiek dat er zich aan interesseert. Wacht maar tot ik kleinkinderen heb. 

Greet Berghmans blaeckerhof@hotmail.com



Reacties

Er zijn nog geen reacties.

Log in om een reactie te plaatsen