Wil ook jij specifieke informatie ontvangen over jouw tuin?

Heb je reeds een MijnTuin.org account? Aanmelden

Tuinafspraakjes

Hij lijkt van gestalte en uiterlijk een stoere bink te zijn en houdt van de ruwe natuur zoals de Schotse Highlands. Zij lijkt met haar frêle voorkomen en lange koperen haren op Axelle Red en houdt van de natuur, enkel als achtergrond voor romantische tafereeltjes. En die idyllische tafereeltjes, die ensceneert zij in haar tuin, of beter gezegd ‘in de tuin van haar ouders’. Onze tuin, dus.

 

greet bergmans augustus

Het is een tuin die zij enkel kent als een lastig obstakel, een vervelend traject dat moet genomen worden met het volle keuken compostemmertje naar de composthoop. Een tuin die vol vieze beesten zit. Een tuin waar volgens haar het ene moment de stormwind doorraast terwijl in feite een zacht briesje een deugddoende verkoeling geeft, of waar het voortdurend regent terwijl er in werkelijkheid maar drie druppels vallen uit een klein wolkje. Een tuin die enkel gunstig wordt beoordeeld wanneer de temperatuur 30 graden aangeeft en het zonnebaden kan beginnen, urenlang in de verschroeiende zon. 

Sinds ze een vriend heeft, spreekt ze anders over de tuin. Momenteel is de tuin zoals haar paarsrode gothic jurk die een beetje over de grond sleept en die zwarte, opgestikte bloemetjes heeft langs de taillerand en een zwart keurslijfje: een showjurk die ze enkel aantrekt voor een grootse gothic fuif, zo tweemaal per jaar, en die na de droogkuis zorgvuldig wordt ingepakt tot de volgende bijeenkomst. Enig verschil met de tuin is: de jurk heeft geen vieze beesten. De tuin wel, zelfs na de wekelijkse droogkuis die haar ouders nauwgezet trachten te onderhouden vanaf begin maart tot eind oktober. Zij gebruikt de tuin als presenteerblaadje, als bluf. Kijk eens wat ik je op dit moment kan tonen? Wat heb jij te bieden? ‘Kom je mee een wandelingetje maken in de tuin’. Ze vraagt het haar vriend niet, maar stelt het hem fijntjes voor met een tikkeltje dwingende ondertoon.

Hij is stapelgek op haar, dus volgt hij haar. Zij ziet hem ook wel zitten, momenteel enkel als beste vriend, soulmate, redder in nood, en vooral als luisterend oor. Zij kan zo goed met hem praten, zegt ze. En dat wil ik best geloven, want hij luistert uren geduldig naar haar getater en knikt af en toe instemmend. Op de nieuwe, blauwgeschilderde bank aan de rand van het weiland, daar peilen ze gedachten en woorden. Het is hun favoriete plekje. 

Hoe ik dat allemaal kan zien? Tja, met al die strategisch opgestelde doorkijkjes in de tuin heb ik vele toevalsmomenten. Het is zo dat, wanneer je een doorkijkje passeert, je niet anders kan dan er even enkele seconden door te kijken. Dat is de bedoeling van een doorkijkje. Ja, toch? In elk geval, er zijn ook momenten waarop ik hen niet hoor of zie. Dan hebben ze elk hun mp3 oortjes in en dan is het schrikken, zowel voor hen als voor mij wanneer ik letterlijk om de hoek kom. 

Meestal lopen ze naast elkaar terwijl zij gesticulerend naar een nieuwigheid in de tuin wijst die hij nog niet heeft opgemerkt. Af en toe slaat zij een kreet terwijl ze wild om zich heen zwaait. Een spinnenweb of een mug, of iets onzichtbaar. Allicht een vies beest. Dan slaat hij beschermend zijn brede arm om haar tere schouders. Me Tarzan, you Jane. 

Greet Berghmans



Reacties

Er zijn nog geen reacties.

Log in om een reactie te plaatsen