Wil ook jij specifieke informatie ontvangen over jouw tuin?

Heb je reeds een MijnTuin.org account? Aanmelden

Tuinieren gaat van vader op zoon

Tuinieren gaat van vader op zoon


Als ik even terugblik wanneer het allemaal begonnen is, moet ik bekennen dat de tuinmicrobe me niet helemaal met de paplepel is ingegeven. Een kleine duw in de rug was noodzakelijk. Die ‘push’ kwam er steevast rond Pasen. Het paasverlof was voor mijn vader steeds een periode die hij aangreep om op de enkele vrije dagen die hij toen had, volop in de tuin aan de slag te gaan. Vooral in de moestuin dan, want de siertuin was eigenlijk een boomgaard en een gazon. Jammer genoeg betrok hij ook mij in zijn planning. In die tijd vond ik dat inderdaad behoorlijk jammer omdat ik mijn dagen wel anders wilde invullen. Maar mijn vader, en soms een minder goed rapport, beslisten daar dus anders over.

Het is dus onder lichte dwang en met een lang gezicht dat ik kennismaakte met de tuin. Van harte was het zeker niet want veelal bestond het werk erin om te proberen de omgespitte percelen gelijk te harken of om een kruiwagen met mest aan te voeren. Leuk is anders, dacht ik toen. Achteraf, na al die jaren, kijk je echter op die periode terug door een bril met een behoorlijk nostalgisch montuur. Om bestwil vergeet je dat je toen eigenlijk liever wou voetballen of een vlot bouwen. Je denkt dat daar de liefde voor de tuin begonnen is en je hoopt dat je die liefde op dezelfde manier op je eigen kinderen (toevallig ook met een minder goed rapport) kan overbrengen. Als een straf mogen ze het zeker niet aanzien. Maar dat zullen ze later wel ontdekken…



Reacties

Er zijn nog geen reacties.

Log in om een reactie te plaatsen