Wil ook jij specifieke informatie ontvangen over jouw tuin?

Heb je reeds een MijnTuin.org account? Aanmelden

Wat is DO

Wat is DO?  ( Duurzame ontwikkeling)


Als we spreken over duurzame ontwikkeling dan hebben we het over de ontwikkeling die gericht is op bevrediging van de noden van vandaag en deze generaties, zonder de noden van de komende generaties in het gedrang te brengen (Brundtland-rapport 1987). Het komt er dus op aan dat mensen verantwoord handelen en samen aan een leefbare toekomst werken. Algemeen wordt aanvaard dat daarbij drie aspecten vooral belangrijk zijn nl. het ethisch- economische, het sociale en het ecologische. Dat dit een hele uitdaging is wordt wel snel duidelijk.

Het komt er in de praktijk op aan dat bedrijven, organisaties, overheden en de mensen voldoende oog hebben voor hun bijdrage aan economisch welzijn (voor iedereen), aan de milieukwaliteit en aan het sociaal kapitaal(arbeidsomstandigheden, de kwaliteit van het gemeenschapsleven, vertrouwen in medeburgers, bestaan van netwerken...).

De vrije markt economie waarin wij leven brengt economische groei tot stand op basis van het winstmodel. Daarbij wordt vooral rekening gehouden met de economische kost en opbrengst van een goed of dienst. De keuze gebeurt op basis van het financiële vermogen. Zonder geld kan je immers niets kopen, hoe noodzakelijk ook.

Naast de economische kosten en baten zijn er ook sociale en ecologische. De omstandigheden waarin de productie en handel gebeurt en de gevolgen ervan op de mensen en op het milieu worden teveel van ondergeschikt belang geacht. Hoe verklaren we anders dat perfect geneesbare ziekten toenemen in plaats van te verdwijnen, of dat dagelijks miljoenen mensen sterven door onvoldoende voeding terwijl er overproductie is van landbouwproducten. Naar schatting sterven elke dag van het jaar 40.000 kinderen in de derde wereld van honger en perfect geneesbare ziekten. Een louter economische groei is dus niet het juiste doel, wel economische en sociale ontwikkeling met respect voor het milieu.

Op milieuvlak is de situatie inderdaad niet beter. De ecologische voetafdruk geeft aan hoeveel beslag iemand legt op de 'milieugebruiksruimte': hoeveel grondstoffen hij of zij gebruikt, hoeveel landbouwgrond, visgronden e.d. er moet worden bewerkt om zijn of haar voedsel te produceren en hoeveel ruimte er nodig is om al het afval dat daarbij ontstaat kwijt te raken. Onderzoekers hebben al die vormen van milieubelasting omgerekend in oppervlaktematen, zodat een totaalbeeld mogelijk wordt en er ook vergelijkingen kunnen worden gemaakt tussen mensen, steden of landen. De ecologische voetafdruk van London beslaat tweemaal de oppervlakte van heel het Verenigd Koninkrijk.

Een gemiddelde Belg gebruikt 4,9 hectare, een Noord-Amerikaan 9.5. Daar staat tegenover dat de gemiddelde Indiër slechts 0,8 hectare gebruikt. Het faire aandeel, elk evenveel bedraagt 1,8 hectare per aardbewoner. Wij verbruiken dus teveel. Vliegtuigreizen bijvoorbeeld zijn zeer nefast. Een vakantievlucht naar de Seychellen telt op zich al voor 1,8 hectare, het volume dat voor één jaar beschikbaar is. Kortom, we putten  de aarde uit. Dat laat zich meer en meer zien en voelen. Trouwens hoe meer mensen op de planeet, hoe kleiner dit faire aandeel voor elk wordt.

Vele soorten planten en dieren zijn met uitdreiging bedreigd. Elke tien jaar smelt negen procent van de Noordpool weg. Het aantal mannen met vruchtbaarheidsproblemen is de voorbije twintig jaar verzesvoudigd. Steeds meer kinderen hebben last van astma of allergie. Steeds meer mensen lijden aan het chronisch vermoeidheidssyndroom. Het zijn slechts enkele voorbeelden die ons duidelijk maken dat het anders moet.

En daarmee is ook aangetoond dat milieu en gezondheid sterk verbonden zijn of dat bij duurzame ontwikkeling en duurzaam ondernemen dient gekeken te worden naar zowel de economische, de sociale als de ecologische aspecten. Duurzame ontwikkeling gaat dus niet enkel over de problemen van onze achterkleinkinderen. In belangrijke en in toenemende mate gaat het ook over onze eigen leefomgeving vandaag, binnen enkele tientallen jaren en daarnaast natuurlijk ook over de langere termijn. Daarbij versterkt het inzicht dat men de ecologische en de sociale problemen niet kan oplossen zonder ook oog te hebben voor de economische omstandigheden en het economisch vrijhandelsmodel dat we hanteren.

Reeds in 1997 maakten de politici met de klimaatconventie van Kyoto en in 2002 te Johannesburg vooral op ecologisch vlak een aantal afspraken.. Maar dat is niet voldoende. Niet alle landen, bv. de Verenigde Staten, doen mee. En niet alle landen doen wat ze beloofden. Op sociaal vlak werden de Milennium- doelstellingen afgesproken. Daarbij zou tegen 2015 o.a. de extreme armoede in de wereld gehalveerd worden. Maar de middelen (en vooral het geld) om zover te komen, worden onvoldoende ter beschikking gesteld. Volgens de Verenigde Naties (UNDP) betekent dit dat Afrika nog tot 2147 moet wachten om de armoede met de helft te verminderen, om dan nog niet te spreken over de andere helft. Over een aantal afspraken en elementairre werknemersrechten bestaan bovendien weinig of geen controlemechanismen en effectieve sanctioneringprocessen, bv. inzake minimumlonen, dwangarbeid, kinderarbeid.

Duurzame ontwikkeling is meer dan ooit een noodzaak. Daar hebben we allen een rol in te spelen, wij als consumenten, bedrijven, de overheid. Het bewustzijn dat het zo niet verder kan is een belangrijke hulp om mensen aan te zetten tot verandering, maar niet voldoende. Uit onderzoek blijkt immers dat consumenten als ze de winkel binnen gaan vaak stellen te zullen kiezen voor meer duurzame aankopen, maar bij het buitengaan blijkt dit veel minder. Er is dus meer nodig en op alle niveau’s. Dat het anders kan blijkt ook.

Meer en meer mensen en bedrijven gaan dan ook systematischer rekening houden met deze beperkingen. Daarbij gaan ze vaak niet over één nacht ijs. Dat is ook niet nodig. Wel is het belangrijk een aantal duidelijke doelen voor ogen te hebben en de nodige acties te ontwikkelen om deze te realiseren.

Dat kan van bedrijf tot bedrijf verschillen, of van persoon tot persoon. In de mate dat je echt probeert de belangrijkste nadelen uit je werking weg te werken en een positieve bijdrage levert, draag je meer bij aan duurzame ontwikkeling. Een bedrijf dat echt onderzoekt hoe minder grondstoffen te gebruiken of gevaarlijke arbeidsomstandigheden te elimineren draagt meer bij dan een bedrijf dat symbolisch giften doet aan een aantal projecten, al blijft dat op zich natuurlijk ook nuttig.

Een goede aanpak bestaat erin de belangrijkste problemen in kaart te brengen en verbeterdoelen te stellen, bv. ik ga naar de winkel met een boodschappentas en te voet. Een bedrijf kan stellen dat het meer kansen zal bieden aan allochtone jongeren, alternatieve grondstoffen zoeken, die minder schadelijk zijn of die hernieuwbaar zijn. Er zijn heel wat voorbeelden dat het anders kan. Een website met boeiende informatie is www.duurzame-info.be

Het middenveld is verenigd in de Federale Raad voor Duurzame Ontwikkeling en verstrekt advies aan de federale overheid. Business & Society is een organisatie die mensen uit bedrijven bijeenbrengt die pogen  werk te leveren rond maatschappelijk verantwoord onderernemen. Het blijkt dat heel wat mensen en bedrijven reeds ernstige inspaningen doen. Maar er is meer nodig. Sommige bedrijven kijken niet alleen naar wat ze zelf veroorzaken, maar vragen ook hun leveranciers om ook inzake milieu of op sociaal vlak bepaalde standaarden na te leven. Andere bedrijven jammer genoeg, stoten milieubelastende activiteiten af naar onderaannemers, die dan met de milieuproblemen worden opgezadeld. Zo verhuizen de milieuproblemen wel eens in stilte naar de Derde Wereld. Dus opgelet, oplossingen zijn niet altijd echte oplossingen.

Een aantal bedrijven maken duurzaamheidsrapporten, zodat geïnteresseerden ook kunnen nagaan wat er echt gebeurt. Zo hoort het, bedrijven horen transparant te zijn en duidelijke informatie te verspreiden aan het personeel, klanten, leveranciers, de overheden, de buurt en andere betrokken partijen.

Het blijkt trouwens dat deze aanpak vaak voor de bedrijven ook voordelen heeft. Het personeel in zo’n bedrijf is gewoonlijk meer tevreden, wat bv. de samenwerking bevordert en de resultaten gunstig beïnvloedt.Klanten hebben er oog voor en zelfs leveranciers vinden het in toenemende mate belangrijk.

De particulier, de overheid,  de bedrijven, de school, de sport- of jeugdclub, de patroonsorganisaties en de vakbonden… kunnen allen kiezen of ze meer verantwoorde producten kopen. Daarenboven kunnen ze ook kiezen hoe ze hun financiële reserves beleggen. Ze kunnen hun spaargeld bv. toevertrouwen aan projecten in de sociale economie. Dat kan bijvoorbeeld via het Kringloopfonds. Zowat alle banken hebben beleggingfondsen die speciaal oog hebben voor de duurzaamheidswaarde van de bedrijven waarin belegd wordt.

Meer info: www.duurzame-info.be

Daarmee is aangetoond dat duurzame ontwikkeling en maatschappelijk verantwoord handelen reeds jaren voorbij zijn aan de geitenwollensokkenaanpak, die de waarde heeft van mensen te inspireren, maar die op zich niet volstond om bedrijven, overheden en anderen voldoende effectief tot een adequate aanpak te brengen.



Reacties

Er zijn nog geen reacties.

Log in om een reactie te plaatsen