Wil ook jij specifieke informatie ontvangen over jouw tuin?

Heb je reeds een MijnTuin.org account? Aanmelden

Tuinplan

 Blog  •  Gemaakt op: 16 Sep 2015

Als je door de tuin loopt zou je het haast niet geloven, maar er zit daadwerkelijk een plan achter de tuininrichting. Vorig jaar ben ik met een lege tekening begonnen en heb eerst de grotere planten een plekje gegeven. Zoveel mogelijk aan de noordkant, maar niet allemaal helemaal tegen het hek. Een beetje verspringend zodat mensen wel de tuin in kunnen kijken, maar dat er wel een beetje privacy is zodra de struiken en laagstam boompjes wat groter zijn. Ik plaatste ze ook aan de noordkant aangezien de groenten wel wat zon kunnen gebruiken en dan moet er natuurlijk geen gigantische hazelaar (nu nog niet eens een meter hoog) schaduw op werpen.

Bron: http://www.van-schaik.org/2015/09/15/tuinplan/

[Tuinplan 2016]

Zoals ik al eens eerder heb geschreven heb ik een aantal stukken grond ingedeeld op kleur. Er is een blauw/paarse regio, een wit stuk, een gedeelte voor geel en een flink deel voor roze/rood. Het is even afwachten hoe dat er volgend jaar uitziet, want de wind en de vogels gooien de boel natuurlijk lekker door elkaar bij het verspreiden van zaadjes. Aan de buitenkant bij het pad en ergens in het midden van de tuin doe ik maar wat, want ik moet ook gewoon wat stukken hebben waar niet alles op kleur is. Het voordeel van veel verschillende bloemen op kleur op een plek is dat ze ook wat verdeeld over het jaar bloeien. Alleen de gele hoek behoeft nog wat aandacht, want er zit nog een gat in april qua bloei. Hoe dan ook bloeit er altijd wel wat in de tuin, behalve in januari.

[Tuinhibiscus]

[De grote parkiet lust de zonnebloempitten ook wel]

Rond deze tijd ben ik vooral bezig met oude planten opruimen, verplaatsen, snoeien en stekken. De zo goed als afgestorven eenjarige bloemen knip ik tot de grond af en laat ze dan lekker liggen. Met een beetje geluk blijven de zaadjes dan ter plekke op de grond. Dat scheelt weer zaaien volgend jaar. Van hortensia, lavendel en rozemarijn ben ik een poging aan het wagen om ze te stekken. Ik heb wat takjes genomen, de onderste blaadjes weggehaald, de bovenste blaadje ingekort en met mijn nagel de onderkant van het takje wat gekerft. Vervolgens heb ik ze in de volle grond gestoken en in potjes met zaaigrond. Ik ben benieuwd welke methode het beste werkt. Natuurlijk heb ik veel te veel stekjes, maar ik weet gelukkig al een paar mensen die het willen hebben en anders moet ik mijn hobby maar eens uitbreiden naar guerilla gardening ofzo.

[Stekjes]

De stekjes die ik zelf heb gekregen van anderen doen het prima trouwens. De sering van mijn ouders (en oorspronkelijk van mijn tante) is zo blij dat hij zelfs nieuwe scheuten aan de onderkant erbij aan het maken is. Een enkele laat ik staan, maar degene die de originele tak teveel kruiste heb ik inmiddels weggetrokken. De gekregen herfstanemoon staat nu mooi te bloeien. Duizendschoon wat ik van vrienden heb gekregen is ook flink uitlopers aan het maken. De rode-bloemen-hoek is wat groter geworden na aanleg van het terras, dus met die uitlopers kan ik de lege plekken weer opvullen.

[Herfstanemoon]

Het stuk naast het tuinhuis had ik een beetje verwaarloosd. Er was ondertussen best wat onkruid gaan groeien. Niet zoals ik het vorig jaar aantrof gelukkig, vol met brandnetels, maar wel een hoop behoorlijk stinkende plantjes en vreemde langwerpige sprieten, wat smalle weegbree bleek te zijn. Alles was gelukkig wel makkelijk weg te trekken. Meteen even de frambozen netjes op de rij gezet, want sommige planten waren zo enthousiast dat er wortels richting de buren begonnen te kruipen en dat is niet de bedoeling natuurlijk. We hebben zowel zomer- als herfstframbozen en de herfstframbozen beginnen nu plukrijp te worden. Hoezee! Aan de kleinfruitcollectie zijn, na donatie van een vriendin, een zwarte en een rode bessenstruik toegevoegd. Die zijn al wat ouder en met een beetje geluk kunnen we heerlijke fruitsmoothies maken volgend jaar.

[Frambozenhaag]

[Cosmea, druiven en de nieuwe bessenstruik]

Ten slotte nog wat goed nieuws wat betreft de slakkenplaag. Ik ben de strijd nu aan het aangaan met behulp van een leger aaltjes en dat werkt als een tierelier. Het is wel wat zielig voor de slakken, want van binnenuit weggevreten worden door aaltjes is toch een vervelendere dood dan door verdrinking in bier, maar ik heb in ieder geval weer hoop dat we volgend jaar wel kool uit de tuin kunnen eten.

[Doorkijkje]

[Kleine wilgjes worden groot]

 

Alle notities

Reageer