Wil ook jij specifieke informatie ontvangen over jouw tuin?

Heb je reeds een MijnTuin.org account? Aanmelden

Russische Salie (algemeen)

Perovskia atriplicifolia  • 

Foto: Russische Salie (algemeen)

Foto: Russische Salie (algemeen)
Foto: Russische Salie (algemeen)
Foto: Russische Salie (algemeen)

Perovskia behoort tot de familie van de lipbloemigen (Labiatae). De naam werd is genoemd naar een Russische gouverneur uit de 19e eeuw Vasili A. Perovski. De 7 soorten zijn inheems in Azie, waar het verspreidingsgebied zich uitstrekt van Zuidwest-Rusland tot Iran en tot ver in de Himalaya.

Een Nederlandse naam heeft de Perovskia niet echt. In de Engelstalige landen wordt deze ook wel ‘Russian sage’ genoemd (vert. Russische salie). Dit wegens de sterke verwantschap met de salie.

De perovksia soorten zijn allemaal aromatische, kruidachtige gewassen of halfheesters.

Perovskia is al sinds 1904 in cultuur. Desondanks is de struik niet vaak te zien. De halfstruik is licht vorstgevoelig. Dat kan een reden zijn om er niet zo snel toe over te gaan de struik te planten. Met wat verzorging in het najaar en snoeiwerk halverwege het voorjaar is het een aimabele grijsaard, die de leeftijd van de allersterksten kan halen.

P. atriplicifolia bloeit vanaf juni tot ver in september
De bloemen hebben wel wat weg van lavendel. De halfstruik is een verhoute plant. De stengels zijn grijswit beslagen en de bladen zijn met een grijswit laagje bedekt. De bladen zijn aromatisch en geuren bij aanraking sterk, maar ook zonder dat bij warm weer. De bladen verliezen, naarmate het seizoen vordert, hun grijswitte laagje. De bladen zijn lancetvormig gezaagd en drie tot zes centimeter lang.

Planten
Perovskia groeit het beste in een lichte, zandige grond met weinig humus. Snel doorlaten van neerslag is een vereiste. Plant de struik in de volle zon. Plantafstand één bij één meter. De struik groeit met tamelijk slappe stengels. Enige steun in de zomer is daarom nodig. Deze struik verdient een plaats achter in de border en vormt een mooie achtergrond voor andere halfhoge vaste planten. In een tuin met 'grijzen' mag Perovskia zeker niet ontbreken.

Snoeien
Perovskia is redelijk winterhard, maar bij zeer strenge vorst loopt de struik toch wel een knauw op. Voor de zekerheid de struik voor de winter licht afdekken met wat blad. In het najaar en de winter sterven de zachte delen af. Op zich biedt dit al wat dekking tegen vrieskoude. In het voorjaar groeien jonge scheuten uit de verhoute delen. Door jaarlijks halverwege het voorjaar te snoeien blijven de planten keurig en produceren grotere bloemen, maar wel wat minder. De levensduur van Perovskia wordt door snoeien aanzienlijk verlengd.
Snoei Perovskia in het voorjaar na het eerste jaar dat de struik in de tuin staat. Knip de oude scheuten van het voorgaande jaar terug tot op drie of vier ogen boven het oude hout. Bij oudere struiken zit het oude hout zowel vlak boven de grond alsook een eindje daarboven. Wissel het afknippen van de uitgebloeide scheuten dan af in hoogte. Knip vervolgens oud hout weg, dat het afgelopen jaar geen nieuwe bloeischeuten heeft gevormd. Verwaarloosde struiken reageren goed op sterke snoei.

De vermeerdering kan gebeuren door scheuren. De planten stoelen zodanig uit dat men gemakkelijk de plant kan delen. Ook kan men deze zaaien. Dit gebeurt best in het voorjaar. Stekken kan ook, deze worden begin juni genomen. Onder glas op een beschaduwde plaats kunnen ze dan wortelen. Het eerste jaar dient men de planten vorstvrij te overwinteren.
 

Eigenschappen

Hoogte
100 - 150 cm
Kleur
  •   
  •