Wil ook jij specifieke informatie ontvangen over jouw tuin?

Heb je reeds een MijnTuin.org account? Aanmelden

Kustmammoetboom

Sequoia Sempervirens  • 

Foto: Kustmammoetboom

Foto: Kustmammoetboom
Foto: Kustmammoetboom
Foto: Kustmammoetboom

Voor de ijstijden kwam de boom in de vochtige gematigde gebieden over het hele noordelijke halfrond voor. De bruinkool van Europa bestaat voor een groot deel uit Sequoia-stammen. De boom heeft een hekel aan vorst en heeft een hoge relatieve luchtvochtigheid nodig om goed te groeien. De soort komt nu alleen nog van nature voor in het westen van Noord-Amerika in een strook langs de kust van San Francisco, Californië tot het zuiden van Oregon waar ideale omstandigheden voor de boom zijn door de dagelijkse mist die van de oceaan het land in drijft. In Europa wordt de boom in parken en tuinen aangeplant om de sierwaarde, maar de winterhardheid van jonge exemplaren laat te wensen over. Aan de vochtige westkust van Europa groeit de boom echter goed: in Ierland, Groot-Brittannië en West-Frankrijk is de groeisnelheid meestal net zo groot als in Californië. Maar in Rotorua op het Noordereiland van Nieuw-Zeeland, waar een proefstation voor Redwoods is aangelegd,[2] wordt de Californische groeisnelheid zelfs overtroffen. In Europa wordt tot nu toe een hoogte gehaald van 40 m, maar de hoogste Amerikaanse kustmammoetboom Hyperion is 115,5 m hoog (ruim 3 m hoger dan de Dom van Utrecht). De verwachting is dat uiteindelijk dezelfde hoogte ook op andere plaatsen in de wereld gehaald wordt.

De naalden van de kustsequoia lijken op eerste zicht nogal op dat van een taxus: ze zijn vrij groot en plat, liggen in een plat vlak maar zijn toch spiraalsgewijs ingeplant. De kruin is kegelvormig, gedragen door een massieve stam met roodachtige, zachte bast (vandaar zijn Engelse naam coast redwood). De eironde kegels zijn nogal klein (2 à 3 cm).

 

In tegenstelling tot de meeste kegeldragende bomen, schiet de boom terug na het kappen. De levensduur van de kustsequoia bedraagt waarschijnlijk 2500 jaar.

Deze bomen zijn erg zeldzaam in onze streken. Er zijn er ongetwijfeld veel minder dan er mammoetbomen (Sequoiadendron giganteum) zijn.

 

Vaak wordt als reden aangegeven dat deze boomsoort nogal vorstgevoelig zou zijn. Dit zou echter niet zo zijn: Nelis Kools, een Brabantse boomkweker die al vele jaren jaarlijks grote hoeveelheden kustsequoia's zaait, merkt helemaal geen overmatige winterschade bij deze bomen. Zelf heb ik ook een jonge kustsequoia staan, die tijdens de winter ook al temperaturen tot -15°C overleefde zonder de minste vriesschade.

De groeisnelheid van deze soort komt ook overeen met die van de mammoetboom: gemiddeld 80 cm tot 1 m hoogtegroei per jaar, waarbij de boom na 10 jaar ongeveer 12 m hoog is. De diktegroei van deze soort is wel minder dan die van de mammoetboom, wat ook in het natuurlijkverspreidingsgebied van de kustsequoia het geval is.

Wat de uiteindelijke hoogte is die deze boom hier kan bereiken, is minder duidelijk omdat er heel weinig al iets oudere bomen te vinden zijn. Zeker is wel dat hoogtes zoals in Californië uitgesloten zijn: het is voor deze bomen ook te droog om echt hoog te kunnen worden zodat de Sequoia sempervirens-bomen die te vinden zijn in België en Nederland ook helemaal niet zo groot zijn.

Eigenschappen

Hoogte
1 - 1000 cm
Kleur
  •   
Winterhard
Matig
PH
Neutraal
Vochtigheid
Vochtig
Licht
Zon
halfschaduw
Evergreen
Bladhoudend