MijnTuin.org
Wil je gepersonaliseerde informatie ontvangen over jouw tuin?
Heb je reeds een MijnTuin.org account? Aanmelden
Registreer je nu gratis!
Foto: Wilde hyacint +

Groeit in 1718 tuinen

Latijnse naam
Hyacinthoides non-scripta
Andere benamingen
Hazeklokje, Boshyacint, Endymion non-scripta, Endymion non-scriptus, Endymion nutans, Scilla non-scripta, Scilla nutans
Hoogte
10 - 30 cm
Kleur
Winterhard
Ja, Neen
PH
Kalkrijk, Neutraal
Vochtigheid
Normaal
Licht
Zon, halfschaduw, Schaduw
Evergreen
Bladverliezend

Algemene omschrijving

De wilde hyacint of boshyacint is de bloem die in april-mei de bodem van bv het Hallerbos en het Muziekbos blauw kleurt.  Op het Europese vaste land is het een zeldzame wilde plant, maar ze groeit overvloedig in Engeland. (Ruim driekwart van alle wilde 'bluebells' groeien daar)

Je kan de wilde hyacint onderscheiden van de Spaanse hyacint (Hyacinthoides hispanica) doordat de bloemen van de wilde hyacint veel smaller zijn, en hun kelkslippen duidelijk zijn teruggeslagen.  De bloemtros helt duidelijk naar één kant over en bij warm weer geuren de bloemen sterk.
Het blad van de wilde hyacint zijn smal, hoogstens 1.5 cm breed, en het stuifmeel is roomwit.

De uitheemse Spaanse hyacint wordt veel meer in tuinen aangeplant, niet zozeer omdat ze mooier is (ze is robuuster en minder elegant), maar omdat ze veel gemakkelijker is.
Er ontstaan vervolgens kruisingen tussen beide soorten, die 'kruishyacint' of Hyacinthoides x massartiana wordt genoemd, en die kenmerken van beide in zich dragen.
De Spaanse en de Kruishyacint verwilderen erg gemakkelijk, en zullen waarschijnlijk op de duur ook in het wild het elegante, heerlijk geurende boshyacintje doen verdwijnen.

Zaaiadvies: Dit is een koudekiemer. Dit zijn soorten die een periode van kou nodig hebben om te kunnen kiemen met meestal vooraf een periode van warmte. Veelal zijn dit zaden die al vroeg in het jaar afrijpen en in of op de grond vallen. Om te voorkomen dat de zaden als kwetsbare zaailingen de winter in gaan, zullen ze niet eerder kiemen dan in het volgende voorjaar. De zaden moeten eerst vocht op kunnen nemen in een warme periode (2 tot 5 weken). Waarna een periode van kou (temperaturen +5 tot -5) de kiemrust doorbreekt. Hoe lang zo'n periode moet zijn is per soort verschillend. Temperaturen lager dan -5 verlengen de periode omdat dan het proces stil komt te staan. De natuurlijke winteromstandigheden zijn meestal het meest effectief voor het doorbreken van de kiemrustperiode.

Berichten over deze plant