Wil ook jij specifieke informatie ontvangen over jouw tuin?

Heb je reeds een MijnTuin.org account? Aanmelden

Foto: Rode Bosbes (algemeen)

Rode Bosbes (algemeen)
Rode Bosbes (algemeen)
Foto: Rode Bosbes (algemeen)

De dwergstruik wordt tussen de 10 en 40 cm groot en heeft een compacte, rechtopstaande vorm. De ovale bladeren zijn afwisselend geplaatst en tweedelig gerangschikt, donkergroen en leerachtig. Aan het einde van de groeischeuten hangen de trossen met witte, soms rossige, klokvormige bloemen. De bloemtrossen bestaan uit vier bloemen. Bij andere soorten bosbessen bestaan deze meestal uit vijf bloemen. Eind augustus, begin september rijpen de bessen in vijf tot zes weken via wit naar helderrood. Cultivars rijpen onder goede omstandigheden nog een tweede keer in september en oktober. De rode bosbes is groenblijvend.

Voorkomen: Omdat de rode bosbes vorstbestendig is (temperaturen tot -22 °C worden verdragen), komt de soort overal op het noordelijk halfrond voor, van de noordelijke gematigde klimaatszone tot in het bereik van de Noordpoolcirkel (71 °N in Groenland). In Nederland is de soort onder meer te vinden op de Sallandse heuvelrug en op de Veluwe. Ze prefereert zonnige en droge standplaatsen op zure, schrale grond en verdraagt zelfs nog schaduwrijke bossen en voedingsarme zandgronden.

Vermeerdering: Rode bosbessen vermeerderen zich naast de gebruikelijke weg via bestuiving ook door ondergrondse uitlopers. Hoewel rode bosbessen zeer vaak in de onmiddellijke nabijheid van blauwe bosbessen (Vaccinium myrtillus) groeien, hybridiseren beide soorten zelden. De hybride tussen beide soorten heet Vaccinium ×xintermedium

Gebruik: De rode bosbes is een gewaardeerde en geliefde vrucht die vooral bij wildgerechten wordt geserveerd in de keukens van Noord- en Centraal-Europa, met name in de Scandinavische landen, Polen, Slowakije en Karelië (Rusland). Overigens mogen de bessen in Scandinavië op grond van het traditionele "allemansrecht" op alle publieke en private terreinen vrij geplukt worden. Wegens zijn wrange, zure smaak, die door het hoge gehalte aan fruitzuren (onder meer ascorbinezuur, benzoëzuur en salicylzuur) wordt veroorzaakt, wordt de vrucht slechts zelden rauw gegeten en meestal tot compote verwerkt.

De vruchten bevatten vele gezonde stoffen zoals vitamine C, vitamine B1, vitamine B2, vitamine B3 en β-caroteen. Ook bevatten de vruchten mineralen als kalium, calcium, magnesium en fosfaat.

Naast de bessen bevatten ook de bladeren stoffen met geneeskrachtige werking[bron?], bijvoorbeeld anthocyaan, dat nier- en blaasinfecties kan helpen voorkomen omdat bacteriën zich niet aan de slijmvliezen kunnen hechten[bron?]. Ook bij het verlagen van cholesterol en bij de behandeling van reumatische ziektes kan de plant van nut zijn.

In het Duits gekend als Preisselbeeren groeit in humusrijke grond tot een groenblijvende bodembedekkende heester. Hij is winterhard. Bloeimaand is in april/mei met witte bloemen en in de nazomer draagt de struik mooie bessen. Verdraagt zon en schaduw en hoeft niet gesnoeid te worden. Hoogte is 25 cm.  Verlangt een zanderige humusrijke grond, anders tuinturf door de grond mengen.

De rode bosbes of vossenbes (Vaccinium vitis-idaea) is een plant uit de heifamilie (Ericaceae).

Eigenschappen

Hoogte
1 - 40 cm
Kleur
  •   
Winterhard
Ja
PH
Zuur
Vochtigheid
Normaal
Licht
Zon
halfschaduw
Evergreen
Bladhoudend

 

1 varieteit van deze plant